Storythai

.. หลายวันก่อน มีบางเรื่อง..แย่ๆเกิดกับกู ...
กูทำตัวเอง ไม่มีเหตุผล ไม่มีคำอธิบาย เพราะแม้แต่กูเองก็ ยังไม่รู้ว่า
กูเป็นเชี่ยไร กูไม่มีคำแก้ตัวดี ดี หรือแม้แต่เหตุผล ให้พวกมึง เพื่อนๆกู

.......................................

กูผิดกะพวกมึง เพื่อน กู ทั้งๆที่ทุกวันที่ผ่านมา เพื่อนมันเหลือน้อยเต็มที
เพื่อนที่เป็นเพื่อนอย่างพวกมึง
ยิ่งโต โลกของกูกว้างขึ้น กูรู้จักคนมากขึ้น แต่เพื่อนกูน้อยลง
คนที่เรารัก คนที่ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน คนที่ไม่ต้องเจอกัน คุยกันทุกวัน แต่เราก็เรียกเค้าว่าเพื่อน
มีพวกมึงทุกครั้งเวลากูทุกข์ใจ กูเศร้า หรือกูรุ้สึกว่ากูไม่มีใคร
ทุกครั้งที่มาอัพได ด้วยอารมณ์เชี่ยๆ ก็มีแต่พวกมึง ที่มาเมนท์ ปลอบกู
เวลาที่กูเสียใจ กูเหงา กูคิดถึงคนที่กูเรียกว่าเพื่อน
กูคิดถึงพวกมึง คิดถึงโรงเรียน คิดถึงเมื่อวาน 

....................................

นั่นดิ่ เวลาที่กูเหงาและกูรู้สึกคิดถึงเพื่อน กูก็คิดถึงได้แค่พวกมึง แค่พวกมึงจิงๆ และอิวิ
กูไม่มีอีกแล้ว กับคำว่าเพื่อนที่ เป็นเพื่อนจิงๆ
กูขอโทษ ขอโทษนะโอ
ขอโทษนะเบว
อิเต็ม
ปอ
กูเลวเอง เลวที่ไม่เคยคิด เอาแต่ใจ อารมณ์เสีย และไม่ใส่ใจ
จนตอนนี้ เวลานี้ กูรู้สึก มากกว่าคำขอโทษ มากกว่าเสียใจ และมากกว่าคำว่าผิด
 
.................................

ตอนนี้กูรู้ว่า เพื่อนที่เรารักมันเป็นงัย เวลาที่กูจะเสียพวกมึงไป
กูรู้พวกมึงคงบอกกูว่า ไม่เป็นไร ไม่มีใครโกรธมึง
แต่มันเป็นความรู้สึกว่ะ ความรู้สึก ที่อาจไม่เหมือนเดิม

.....................................

กูรักมึงนะโอ ไม่ต่างจากมึง ที่มึงคิด ที่มึงรู้สึกเลย
มึงเป็นเพื่อนที่กูรักและสำคัญมากที่สุดสำหรับกู ไม่ต่างกัน
เวลาทุกข์ใจ มีมึงเสมอ
มึงไม่เคยลืมวันเกิด มึงเตือนคนอื่น มึงทำให้กู ให้เพื่อน ให้ทุกคน
กูรู้บางทีมึงเหนื่อย บางทีมึงเบื่อแต่มึงก็ทำเสมอมา กูขอโทษ

..................................

เบว กูว่ามึงคงโกรธกู กับความเชี่ย และไร้สาระของกู กูแม่งบ้าเองแหละ
ถึงเพื่อนกูจะเป็นงัย จะผิด จะถูก กูก็ไม่สมควรทำกับมึงแบบนี้ใช่มั้ย
แค่นี้มึงก็เจ็บเพราะคนอื่นมากพอแล้ว
กูห่วงมึงนะเบว จนกลายเป็นความรู้สึกแย่ๆแบบนี้
กูรักมึงนะ

.................................